)_ประชาชาติตัวน้อยๆ_(

พื้นที่ไม่กี่ไร่กับระยะเวลาเพียงสามวัน

   ฝนตกตั้งแต่ดวงอาทิตย์ยังไม่โผล่จากขอบฟ้า คงมีเพียงไม่กี่วันที่ประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้ ได้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเพื่อไปเรียน

แต่วันนี้มีเรียนปฎิบัติการล่วงหน้า แปลกดีนะตื่นขึ้นมาละหมาดยังไม่ค่อยตื่นเลยแต่พอต้องทำปฏิบัติการแล้ว

ตื่นเร็วเชียว อยู่แบบนี้ต่อไปคงไม่ไหวแน่เลยเรา

    บีกเกอร์ หลอดดูด รวมทั้งสารเคมีต่างๆมากมายวางเรียงรายอยู่พร้อมกับการแข่งขันบวกกับความตึงเครียดเล็กน้อย

ทุกๆคนในชั้นเรียนต่างมุ่งมั่นที่จะทำงานชิ้นนี้ให้เป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

แล้วประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้เคยคิดที่จะทำศาสนาของเราให้สมบูรณ์แบบบ้างไหม

    ดวงอาทิตย์เลยจากกลางศีรษะมาเพียงเล็กน้อย ท้องฟ้าเปิดกว้าง มันคงเปิดให้ประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้ได้พบกับอะไรใหม่ๆ

ที่สดใสกว่า ประชาชาติตัวน้อยคนนี้ได้นั่งมาในรถที่กำลังวิ่งไปที่ใดสักที่ “พื้นที่เพียงไม่กี่ไร่กับเวลาเพียงไม่กี่วัน

จะเปลี่ยนแปลงประชาชาติคนนี้ได้สักแค่ไหนนะ” เป็นคำถามที่เกิดขึ้นระหว่างนั่งมาในรถ รถค่อยๆขับลงช้าๆ

และจอดในที่สุด ประชาชาติตัวน้อยๆได้เดินทางมาถึงเป้าหมายอย่างปลอดภัย

ที่นี่เป็นพื้นที่เพียงไม่กี่ไร่ มีกลุ่มคนมากมายที่มาถึงก่อนเรา

 ที่นี่เป็นสถานที่จัดค่ายยุวชนมุสลิมที่ใช้ชื่อว่า “มุสลิมมุ่งมั่นฟื้นฟุประชาชาติ”

    “.......ถุงใบใหญ่ใส่........”คงเป็นเสียงกิจกรรมแรกของหลายๆค่ายรวมถึงค่ายนี้ด้วย เพราะมันเป็นการทำความรู้จักกัน

ประชาชาติตัวน้อยๆได้รู้จักกับพี่น้องมุสลิมที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มีทั้งอาจารย์ที่เดินทางมาจากที่อื่นมาร่วมกับเราด้วย

กิจกรรมต่างๆดำเนินไปอย่างเป็นกันเอง ทั้งอาจารย์ พี่ค่าย และน้องค่าย

    แสงไปสลัวๆพร้อมกับเสียงที่เงียบลงในห้องทำกิจกรรมไม่ได้บอกว่าพวกเรากำลังจะนอนแล้วแต่มันเป็นช่วงที่มีการฉายวีดีทัศน์ถึงสองเรื่อง 

เรื่องแรก เป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งที่เปลี่ยนตัวเองจากผู้หญิงธรรมดา มาเป็นบ่าวที่ภักดีต่อพระองค์ ( อัลลอฮ ) 

ทั้ง ๆ ที่ครอบครัวของเขา เป็นคนต่างศาสนิก  แต่เขาก็ยังยืนยัดอยู่ในหนทางของพระองค์ เขาต้องแอบละหมาดใต้โต๊ะ

เขาต้องแอบมาใส่ผ้าคลุมผมนอกบ้าน  เขาต้องแอบอ่านหนังสือศาสนา แล้วเราล่ะ.......  เกิดมามีหลาย ๆ อย่างพร้อม

แต่กลับเพิกเฉย เขายังบอกอีกว่า เขารู้สึกผิดหวังกับการทำตัวของมุสลิมในปัจจุบัน ลองทบทวนตัวเองดูสิว่าเรากำลังทำให้เขาผิดหวังหรือเปล่า

เรื่องที่สอง เป็นเรื่องของพี่น้องมุสลิมของเรา พวกเขาต้องถูกกดขี่ ข่มเหง พวกเขาต้องถูกทรมาน พวกเขาต้องยอมสละชีวิต

เพื่อแลกกับศาสนาของพระองค์ ในสถานการณ์แบบนี้ เราในถานะมุสลิม ช่วยอะไรได้บ้าง ???  ไหนบอกว่า “มุสลิมคือพี่น้องกัน

เปรียบประดุจเรือนร่างเดียวกัน ส่วนหนึ่งส่วนใดเจ็บปวด ส่วนอื่นก็เจ็บปวดด้วย”

    แสงไฟในห้องทำกิจกรรมค่อย ๆ สว่างขึ้น หลายๆ คนสำนึกกับสิ่งที่ผ่าน ๆ มา และพร้อมจะแก้ตัวใหม่ คำตอบจากคำถามที่ว่า

“ในสถานการณ์แบบนี้ เราในถานะมุสลิมช่วยอะไรได้บ้าง” ถูกตอบในแนวเดียวกันว่า จะช่วยขอดุอาอฺให้พวกเขา

แต่ประชาชาติตัวน้อยๆ กลับคิดว่า ถ้าเรามัวแต่นั่งขอดุอาอฺ โดยไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย ประชาชาติของเราก็คงเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ

 เราน่าจะมาทำในสิ่งที่ตัวเองเป็นอยู่ให้ดีที่สุด แล้วมารวมกันเป็นฐานที่เข้มแข็ง ให้กับมุสลิมของเรา จะเป็นอะไรที่ดีกว่าการนั่งขอดุอาอฺอยู่เฉย ๆ  

    อีกไม่กี่นาทีนับจากนี้ไประยะเวลาการจัดค่ายในครั้งนี้ก็จะถูกสิ้นสุดลง

ในตอนนี้ประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้รู้สึกเสียใจกับสิ่งต่างๆที่ผ่านมา เสียใจกับเวลาที่ใช้ไปอย่างฟุ่มเฟือย

อยากทำอะไรหลายๆอย่างให้ดีขึ้น อยากทำอะไรเพื่อศาสนาบ้าง

แต่ประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้กลัวเหลือเกินว่าหลังจากกลับจากค่ายนี้แล้วความรู้สึกแบบนี้จะจางหายไป

กลัวเหลือเกินว่าจะทำในสิ่งที่คิดไว้ไม่ได้เพราะไม่มีพวกพี่ๆที่คอยสอนเราอยู่ใกล้ๆ แต่ประชาชาติตัวน้อยๆคนนี้

เชื่อเหลือเกินว่าถ้าเราคิดจะทำในสิ่งที่ดีพระองค์จะทรงอยู่เคียงข้างเราเสมอ ^_^

                                                                                                                                                                                    ประชาชาติตัวน้อยๆ

ป.ล. ช่วงนี้เป็นช่วงเดือนรอมฎอนอันทรงเกียรติ ฝากทุกๆคนรวมถึงตัวเองกอบโกยความดีงามของเดือนนี้ให้ได้มากที่สุด

ใกล้ปลายภาคแล้วคงเครียดกันน่าดูเลย แล้วกียามัตหละ อ่านกันยัง???

ขอบคุณสำหรับข้อแนะนำดีๆ มีอะไรก็โพสได้นะ รับฟังมุกความคิดเห็น